 Subĉiela leciono sur “Ŝtono Marcela” (1830 metrojn super marnivelo!) en la urbo Cunha/SP. La instruanto Paulo Viana uzas la verdan tabulon de la naturo por malenuigi sian lernanton Alexandre Prado. Li garantias, ke ili eĉ dum minuto ne krokodilis... Nova suprenirado al tiu monto, kun pli da gramatiko-lernintoj, jam estas programita por la dua sesmonato ĉi-jara.
La akademiano Prof. Geraldo Mattos memorigas nin (IPR 2/00) pri tio, ke “...gramatiko estas nur skafaldo, kiun masonisto malmuntas post la konstruo, nur lambastono, kiun akcidentito ĝoje forĵetas, kiam li jam povas paŝadi senĝene... Gramatikon ni utiligas, dum ni lernas, kaj poste ni povas ĝin tute forgesi, sen ia plej malgranda perdo!”. Laŭ tiu kunteksto, ni povas imagi lernoĉambron kiel malsanulejan ĉambron, en kiu la celo de instruanto estu restigi sian lernanton kiel eble plej mallonge en tia medio... Sed kion povas preskribi instruanto al instruato jam kapabla iom paŝadi proprapiede? Nia kunlaboranta membro (kaj cetere kuracisto!) Paulo Sergio Viana, el la urbo Lorena/SP, de kelkaj monatoj preskribas jenan aktivadon por siaj gramatiko-lernintoj: subĉiela leciono!
Legu la kompletan artikolon pri tiaj renovigaj lernekskursoj. Musklaku tie ĉi
|
